Chodzę po lesie i mam się dobrze.

Od kilku lat zajmuję się rękodziełem, zaczęło się w górach, trochę z tęsknoty za tym, co minęło, za doświadczaniem codzienności słowiańskich Przodkiń. Kocham tworzyć, uwielbiam Spotkania z drugim Człowiekiem. Najzwyczajniej w świecie – jestem.